Küstüm Gecedir

Küstüm Gecedir

1
Bir
Şiir tüter,
Işık eser sanki;
Keser geceyi.

Düş eyler!

Düşü
Gerçek
Yol eyler

2
Bir
Şiir eser,
Çeliğe işler
Nakışını.

Işık giyer
Vardiyada işçiler,
Değiştirir
Irmakların akışını.

3
O an ki,
Küstüm gecedir
Sanki...

4
Küstüm gecedir
Rayların meneviş yanığı,
Kıyıda titreyen dalgaların
Yakamozları arasında
Çıplak ayakları
Bir kızın.

Ve
Yosun yeşili sırtına denizin
Yağan yağmur
Ansızın.

5
Gecedir,
Islaktır sokak lambaları,
Duvarları binaların.
Hamasi bir ses
Ilgınlarla el eledir.

6
Küstüm gecedir.
Gitardan
Tane tane nağmeler düşmektedir.
Ve
Apansız
Ata binmektedir.

Ansızın başlayan yağmur
Yavaş
Yavaş dinmektedir.
Ve
Toprağın kokusu
Göçmen çadırlarına sinmektedir.

7
Bir
Şiir yükselir
Ağır
Ağır...
Yağlı iş elbiseleriyle
Bir çocuğun eli uzanır,
Ardınca
Bir kadın
Saçlarını
Ve
Göz yaşlarını düşürür mısralarına.

8
Küstüm gecedir.
Sessiz sedasız
Bir tren akmaktadır.

Metanetsiz bir kadın,
Alnını dayamış pencere pervazına.
Yıldızlar
Ellerini yakmaktadır.

9
Küstüm gecedir.
İsyan içindedir
Dökülen sokaklarıyla
İşçi evleri.
Bir
Elinin tersiyle alnını silerken görmeli,
Bir de,
Öfkesini bilerken
Bu
Muhteşem devleri.

10
Bir
Şiir dolanır,
Şahlanır küstüm gece.
Şiir ki,
Çocuk ellerinde
Atlas mavisi mısraları.
Yanındadır
Tanklara karşı duranın.
Tutuşan saçlarıyla
Barikatlardan çağırır
Umutları
Pandora'nın.

11
Bir şiir,
Bir şiir eser,
Keser geceyi.
Su yürür,
Üşütür ilk fideyi.
Ve
Gelecek
Bütün güzel günler adına
İlk müjdeyi
Bahar verir insana.
Aşık olur,
Çocuk olur şiir.
Toza dumana karışır,
Toza
Dumana!...

Erol Nacar